Când s-duțea la șoput Sirma

Cu bucl’ița-l’i încârcatâ,

U videai canda scriatâ,

Di-u mutrea cu ocl’i patru

Lumea toatâ.

Ligânare di fidane,

Harizmâ ca di zîmbilâ-

‘și-aplicâ unâ mîndilâ

Pisti fața-l’i di-arușine

Trandafilâ.

și li-avea ea toate hârile

și di trup și di iñioarâ,

Minte pirâ ș-lucrâtoarâ-

Nu-și eara ca Sirma altâ

Featâ-n hoarâ.

Furcâ și-arâzboiu și scamnu,

Leamne s-tal’â, s-batâ mal’e,

Ti-alte mîñi sunt multe greale,

Ma ti brațâle ali Sirmâ

Agioc di beale.

și-mplâtea pîn’ ñeadzânopti

Cu suțata-l’i di surate

și-aruca dedaun brâțate;

Cripa toate câ nițiunâ

Nu l’i-u poate.

Tu apiritâ eara-mbroastâ,

Flamburâ di banâ vie;

Mîna l’iei eara vluvie:

Videai casa si uborlu

Ca lâvie.

Hrânea puil’i, muldzea câpri,

S-duțea ‘ntre-apâ, vinea troarâ.

Cînd imna, s-pârea c-asboarâ-

Nu-și eara ca Sirma altâ,

Featâ-n hoarâ.

Unâ ș-toatâ la pârinti

și di-aumbra l’ei di hare

Loclu tot si-avea hâbare:

Mumâ-sa sținea ‘mbogatâ

și na-mare.

Soarle avea tu fațâ. Budza-l’i

Nu zbura, cânta milie.

Boațea-l’i, coardâ di viulie,

Nu puteai s-u-acumpârai c-unâ

Vâsilie.

Tine Sirmâ, fala noastrâ,

Prota steau tu-Armâname,

Nu știu eu cu țe micame

Si-ñi ti scriu cu-a mea câlame

Tra si-armîñi tu etâ cântic

Cu-a ta name.

https://www.romaniamagnifica.ro